Robotnicy i chłopi
Co działo się z robotnikami, którzy tracąc posady w fabrykach nie mieli już żadnych podstaw do egzystencji w ramach życia miejskiego? Wracali przeważnie na wieś. Jako że proletariat rosyjski był stosunkowo młody - industrializacja na wielką skalę zaczęła się w tym państwie dopiero w początkach wieku XX - to nie zatracił jeszcze silnych związków ze wsią, z niej się przecież w niemal stu procentach wywodził. Tak więc miasta pustoszały, a na wsiach ludności przybywało. Nic zresztą dziwnego, że byli robotnicy ciągnęli właśnie w tamtym kierunku - na rewolucji bowiem, jak się okazało, najbardziej skorzystali właśnie chłopi. Jest nieco ironiczne, że bolszewicy - mieniący się przedstawicielami robotników przede wszystkim - najwięcej korzyści - oczywiście doraźnych - przynieśli chłopom, a najwięcej szkód - proletariatowi. Chłopi po dekrecie o ziemi ustanowionym przez Lenina w dzień po przejęciu władzy zyskali bardzo dużo. Ziemia, którą po rewolucji lutowej zagarnęli od bogatych ziemian bezprawnie, siłą, często z dużą przemocą zaczęła nagle w praktyce należeć do nich. W praktyce, to oficjalnie cała ziemia była państwowa, chłopi mogli jednak ją bezterminowo użytkować nie ponosząc z tego tytułu żadnych kosztów.